Xia 夏 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| s. 2070 – s. 1600 SM | |||||||||
 Lokasi cadangan Dinasti Xia | |||||||||
| Ibu negara |
| ||||||||
| Kerajaan | Monarki | ||||||||
| Raja | |||||||||
| Sejarah | |||||||||
• Didirikan | sekitar 2070 SM[a] | ||||||||
• Dibubarkan | sekitar 1600 SM[a] | ||||||||
| |||||||||
| Xia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bahasa Cina | 夏 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Hanyu Pinyin | Xià | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| PURBA | |||||||
| 3 Tokoh Mulia & 5 Maharaja | |||||||
| Dinasti Xia 2100–1600 BC | |||||||
| Dinasti Shang 1600–1046 BC | |||||||
| Dinasti Zhou 1045–256 BC | |||||||
| Zhou Barat | |||||||
| Zhou Timur | |||||||
| Zaman Musim Bunga dan Musim Luruh | |||||||
| Zaman Negeri-Negeri Berperang | |||||||
| Maharaja | |||||||
| Dinasti Qin 221 BC–206 BC | |||||||
| Dinasti Han 206 BC–220 AD | |||||||
| Han Barat | |||||||
| Dinasti Xin | |||||||
| Han Timur | |||||||
| Tiga Kerajaan 220–280 | |||||||
| Wei, Shu & Wu | |||||||
| Dinasti Jin 265–420 | |||||||
| Jin Barat | 16 Kerajaan 304–439 | ||||||
| Jin Timur | |||||||
| Dinasti-dinasti Utara & Selatan 420–589 | |||||||
| Dinasti Sui 581–618 | |||||||
| Dinasti Tang 618–907 | |||||||
| ( Zhou Kedua 690–705 ) | |||||||
| 5 Dinasti & 10 Kerajaan 907–960 |
Dinasti Liao 907–1125 | ||||||
| Dinasti Song 960–1279 |
|||||||
| Song Utara | Xia Barat | ||||||
| Song Selatan | Jin | ||||||
| Dinasti Yuan 1271–1368 | |||||||
| Dinasti Ming 1368–1644 | |||||||
| Dinasti Qing 1644–1911 | |||||||
| MODEN | |||||||
| Republik China 1912–1949 | |||||||
| Republik Rakyat China 1949–kini |
Republik China (Taiwan) 1945–kini | ||||||
Dinasti Xia (/ʃiɑː/; Cina: 夏朝, rumi: Xià cháo) dianggap sebagai kerajaan dinasti pertama dalam historiografi Cina. Sejarah tradisi menyatakan bahawa pemerintahan ini bermula apabila tokoh legenda Yu Agung menggantikan Shun, pemerintah terakhir daripada kumpulan Tiga Maharaja dan Lima Maharaja.[1] Selepas Xia, catatan sejarah tradisional menyebut kemunculan Dinasti Shang.
Tiada rekod sezaman yang membuktikan kewujudan Xia. Malah, nama mereka tidak terdapat dalam teks Cina paling awal seperti inskripsi tulang ramalan dari zaman Shang Akhir (abad ke-13 SM). Sebutan terawal muncul dalam bab kuno Kitab Dokumen, yang memuatkan ucapan dari era Zhou Barat awal. Kebanyakan ahli sarjana menganggap teks itu memang ditulis ketika zaman tersebut. Ucapan-ucapan berkenaan digunakan untuk mewajarkan penaklukan Zhou ke atas Shang dengan konsep Mandat dari Syurga dan membandingkannya dengan peralihan kuasa Xia kepada Shang. Pemikiran politik ini kemudian diperkukuh oleh aliran Konfusianisme ketika Zhou Timur. Sejak itu, silih ganti dinasti dimasukkan ke dalam Buku Bambu dan Shiji lalu menjadi asas rasmi sejarah empayar dan ideologi negara. Sebahagian penyelidik menganggap Xia sebagai sekadar legenda, namun ada juga yang cuba mengaitkannya dengan budaya arkeologi Budaya Erlitou (sekitar 1900–1700 SM). Hubungan ini tetap belum terbukti kerana tiada bukti bertulis yang kekal.
Mengikut kronologi tradisional yang dihitung oleh Liu Xin, Xia dikatakan berkuasa antara 2205–1766 SM. Namun, berdasarkan versi "teks kini" Buku Bambu, tempohnya ialah antara 1989–1558 SM. David Pankenier dengan sokongan David Nivison menyesuaikan teks itu dengan peristiwa pertembungan lima planet lalu mencadangkan tarikh 1953–1555 SM.[2][3][4] Pada 1996, kerajaan China menaja Projek Kronologi Xia–Shang–Zhou yang mencadangkan tempoh 2070–1600 SM.
Historiografi tradisional
Dinasti Xia digambarkan dalam beberapa karya klasik sastera Cina, termasuk Kitab Dokumen, Buku Bambu dan Shiji hasil Sima Qian. Catatan-catatan ini menunjukkan Xia dianggap dinasti sejarah sebenar pada milenium pertama SM. Shiji dan Kitab Ritus menuliskan bahawa pengasasnya, Yu Agung, merupakan cucu kepada Zhuanxu, yang sendiri cucu kepada Maharaja Kuning. Namun ada sumber lain, contohnya karya Ban Gu, yang menyatakan bapa Yu ialah keturunan Zhuanxu generasi kelima. Catatan seperti dalam Klasik Gunung dan Laut pula menyebut ayah Yu, iaitu Gun, ialah anak kepada Luoming, yang merupakan anak Maharaja Kuning. Sima Qian juga merekodkan bahawa nama Xia berasal daripada nama wilayah yang dianugerahkan kepada Yu; nama itu kemudiannya digunakan sebagai nama keluarga dan nama negara.[5]
Mengikut Sima Qian dan teks awal lain, anggota terawal klan Xia yang dicatat ialah Gun, iaitu ayah Yu Agung. Catatan menjelaskan bahawa ketika Sungai Kuning melimpah, pelbagai puak bergabung untuk mengatasinya. Gun dilantik oleh Maharaja Yao bagi menangani masalah tersebut. Beliau mengarahkan pembinaan benteng besar untuk menahan air. Usahanya berlangsung sembilan tahun, namun banjir makin teruk sehingga gagal. Sementara itu, Yao telah menyerahkan takhta kepada Shun. Shun kemudian memerintahkan agar Gun dipenjarakan seumur hidup di Yushan (羽山, bermaksud "Gunung Bulu"), terletak di antara Daerah Donghai di Jiangsu dan Daerah Linshu di Shandong.[5]
Mengikut cerita tradisional, Shun memberi kepercayaan kepada Yu untuk menguruskan banjir. Yu mengarahkan pelbagai suku kaum menggali saluran di sungai besar dan menyalurkan air ke laut. Usaha itu dianggap menetapkan pola sungai dunia. Sejarah legenda menyebut bahawa sepanjang 13 tahun bekerja mengawal banjir, Yu tidak pernah pulang berehat di kampungnya walaupun tiga kali melalui rumahnya.[6]
Kisah penubuhan Dinasti Xia
Teks klasik menyatakan bahawa kejayaan Yu dalam mengekang banjir meningkatkan hasil pertanian. Kuasa politik suku Xia bertambah kuat dan Yu diangkat sebagai ketua gabungan puak. Tidak lama kemudian, Shun menugaskannya mengetuai angkatan tentera menundukkan suku Sanmiao yang sering mengganggu kawasan sempadan. Setelah mereka ditewaskan, suku itu dihantar ke wilayah Sungai Han di selatan. Kemenangan tersebut mengukuhkan lagi pengaruh Xia. Menjelang tua, Shun menyerahkan takhta kepada Yu Agung, yang dianggapnya layak. Peralihan ini menandakan kelahiran Dinasti Xia. Sebelum meninggal, Yu mewariskan kuasa kepada anaknya Qi dan bukannya pemimpin paling berkelayakan. Dari sinilah sistem pewarisan takhta keluarga bermula.[7] Dipercayai bahawa Zhenxun (kini Gongyi) dan Yangcheng (kini Gaocheng)[8] merupakan dua ibu kota Xia.
Zaman peralihan
Catatan Sima Qian menyebut raja ketiga Xia ialah Tai Kang, yang gemar memburu tetapi lemah mentadbir. Buku Bambu merekodkan bahawa ibu kota Xia di Zhenxun diserang Hou Yi ketika Tai Kang sedang berburu di luar Sungai Luo. Pencerobohan ini membawa kepada tempoh kekosongan kuasa yang panjang. Pada tahun kelapan pemerintahan anak saudara Tai Kang, Xiang, Hou Yi dibunuh oleh bekas menterinya sendiri Han Zhuo.[9] Dua dekad kemudian, pasukan Han Zhuo membunuh Raja Xiang dan merampas takhta, namun keluarga diraja berjaya menyelamatkan diri.
Anak Xiang, Shao Kang, dilindungi oleh seorang ketua puak dan hidup dalam buangan walaupun Han Zhuo berusaha memburunya. Setelah dewasa, Shao Kang menghimpunkan sokongan tuan tanah tempatan yang membenci pemerintahan Han Zhuo. Perlawanan ketenteraan berlaku dan Shao Kang menang; Han Zhuo akhirnya membunuh diri. Pemerintahan Shao Kang dan anaknya Zhu kemudian dianggap zaman paling makmur dalam sejarah Xia.[10]
Kejatuhan
Raja terakhir Xia, Jie, digambarkan dalam rekod sebagai pemimpin zalim, rakus, dan tidak bermoral, seperti gambaran biasa raja terakhir sesebuah dinasti. Pemerintah Tang menggulingkannya lalu memulakan Dinasti Shang. Tang kemudian menganugerahkan baki klan Xia sebuah wilayah kecil bernama Qi.[11][12] Amalan ini dikenali dengan ungkapan "dua pengangkatan dan tiga penghormatan".
Struktur tradisional
Sembilan Wilayah
Kitab Dokumen merekodkan bahawa Yu Agung membahagikan wilayah pemerintahannya kepada sembilan kawasan (九州), iaitu Ji (冀), Yan (兗), Qing (青), Xu (徐), Yang (揚), Jing (荊), Yu (豫), Liang (梁) dan Yong (雍). Setiap wilayah digambarkan ringkas dalam teks berkenaan dari segi tanah, hasil, dan ciri geografi. Menurut bab "Upeti Yu", kawasan-kawasan ini bersamaan dengan wilayah China moden:[14]
- Ji meliputi Hebei, Shanxi dan sebahagian Liaoning
- Yan merangkumi kawasan Shandong dan Hebei
- Qing meliputi bahagian timur Shandong berhampiran Gunung Tai
- Xu merentangi utara Jiangsu, Anhui, dan selatan Shandong
- Yang merangkumi selatan Jiangsu, selatan Anhui, utara Zhejiang dan utara Jiangxi
- Jing meliputi bahagian Hunan dan barat laut Jiangxi
- Yu bersamaan Henan, utara Hubei, tenggara Shaanxi dan barat daya Shandong
- Liang meliputi Sichuan, selatan Gansu dan Shaanxi
- Yong meliputi sebahagian Shaanxi, Gansu, Ningxia dan Qinghai
Bandar ibu kota
Dinasti Xia beberapa kali memindahkan pusat pemerintahannya. Catatan lama menyebut ibu kota mereka termasuk:[15][16][17][18]
| Raja | Ibu kota | Lokasi kini |
|---|---|---|
| Gun | Daxia | Sebahagian Shanxi |
| Gun | Chong (崇) | Chong, Henan |
| Yu | Gaomi (密都) | Xin'an, Henan[19] |
| Yu | Yangcheng (阳城阳翟) | Gaocheng, Dengfeng, Henan |
| Yu | Yangzhai (阳城阳翟) | Xuchang, Henan |
| Yu | Jinyang (晋阳平阳) | Jinyuan, Taiyuan |
| Yu | Pingyang (晋阳平阳) | Barat Daya Linfen, Shanxi |
| Yu | Anyi (安邑) | Daerah Xia, Yuncheng, Shanxi |
| Qi, Tai Kang | Yangzhai (陽翟) | |
| Tai Kang, Zhong Kang | Zhenxun | Tapak Erlitou di timur Luoyang |
| Xiang | Diqiu (商丘) atau Shangqiu | Barat daya Puyang, Henan |
| Xiang | Zhenxun | |
| Shao Kang | Lun (纶邑) | Yucheng, Henan |
| Shao Kang | Xiayi | Daerah Xia, Henan |
| Shao Kang | Shangqiu | |
| Zhu | Yuan (原) | Jiyuan, Henan |
| Zhu, Huai, Mang, Xie, Bu Jiang, Jiong | Laoqiu | Kaifeng, Henan |
| Jin, Kong Jia, Gao, Fa | Xihe | Mungkin di Anyang, Henan |
| Jie | Zhenxun |
Puak Fangguo
Catatan tradisional Cina menyebut bahawa puak fangguo ialah entiti politik luar kuasa langsung Xia. Ada yang berupa suku besar dan ada juga yang berkembang menjadi negeri kecil dengan sistem sosial setara Xia.[20] Ada yang bersekutu, ada yang bermusuhan dengan istana Xia. Sebahagian daripada mereka akhirnya menyokong Tang menumbangkan Jie.
Sistem geopolitik
Bab "Upeti Yu" dalam Kitab Dokumen menggambarkan kuasa Xia hanya terhad di wilayah utama klan pemerintah. Di luar kawasan ini, ketua-ketua puak masih berautonomi tetapi menunjukkan kesetiaan dalam bentuk ufti.[21] Yu Agung membahagikan hubungan dengan puak fangguo kepada lima lapisan kawasan mengikut jarak dari kediaman Xia:
Beliau menganugerahkan tanah serta nama keluarga. Katanya, "Aku jadikan diriku teladan dalam menjaga kebajikan, maka tiada yang akan menentang."
- Lima ratus li pertama menjadi Kawasan Raja, di mana hasil pertanian, kenderaan, dan tenaga kerja dikutip secara bertingkat.
- Lima ratus li seterusnya Kawasan Bangsawan, dihuni oleh menteri utama, baron, dan putera kecil.
- Lima ratus li berikutnya Kawasan Penjamin Damai, sebahagiannya dikhususkan kepada pendidikan dan selebihnya latihan ketenteraan.
- Lima ratus li lagi Kawasan Kawalan, termasuk puak Yi dan pesalah buangan.
- Lima ratus li paling jauh Kawasan Liar, termasuk puak Man serta penjenayah yang dibuang lebih berat.[22]
Keadaan ekonomi
Sejarah tradisional menggambarkan Xia menikmati pertanian makmur. Lunyu menekankan usaha Yu dalam pengairan dan sistem saliran. Mereka juga terkenal menghasilkan arak, dikaitkan dengan tokoh Du Kang yang sering disamakan dengan Shao Kang. Makanan ruji mereka sayur dan padi, manakala daging lazimnya untuk korban.[23] Perdagangan dengan puak luar berkembang, dan tapak Erlitou menunjukkan bukti awal metalurgi gangsa.[24]
Sewaktu Yu mengawal banjir, beliau juga membaiki jaringan pengangkutan. Shiji menyebut Yu menggunakan kereta di darat, perahu di sungai, kereta luncur di lumpur, dan kuda di pergunungan. Jalan-jalan dibuka merentasi wilayah agar penghantaran upeti lebih mudah. Sembilan Wilayah dihubungkan dengan jaringan jalan raya yang memperkukuh hubungan ekonomi.[25] Catatan tradisional menyebut laluan Xia mencapai keluasan sekurang-kurangnya 500–600 li melintang dan 300–400 li menegak.[26] Guoyu juga merekodkan bahawa Xia menetapkan pembukaan jalan pada bulan ke-9 dan penyempurnaan jambatan pada bulan ke-10.
Anggaran populasi
Walaupun kewujudan Dinasti Xia belum dibuktikan dan tiada rekod demografi dari zaman Gangsa, ahli sarjana tetap cuba menganggarkan jumlah penduduk dengan membuat unjuran ke belakang berdasarkan populasi 1500 tahun kemudian. Kitab Dinasti Han Akhir memetik karya Diwang Shiji tulisan Huangfu Mi, yang menyatakan bahawa ketika Yu Agung selesai membahagikan Sembilan Wilayah, jumlah penduduk mencecah 13,553,923 orang.[27] Angka ini dianggap sangat spekulatif kerana Huangfu Mi mengira dengan mengekstrapolasi data daripada dinasti kemudian iaitu Dinasti Qin, Dinasti Han dan Jin.
Sarjana moden China menggunakan catatan lama untuk membuat kiraan semula. Misalnya, teks kuno menyebut ketika Tai Kang menjadikan Lun ibu kota, terdapat sekitar satu lu (menurut Du Yu, 500 orang) yang terdiri daripada tentera sahaja. Setelah menambah kategori lain, Song Zhenhao menganggarkan kota itu menampung antara 1500 hingga 2500 orang pada zaman Tai Kang,[28] angka yang diklasifikasikannya sebagai sederhana. Dengan menilai bilangan bandar yang padat, beliau mengira jumlah keseluruhan lebih dua juta. Wang Yumin, berdasarkan gambaran demografi semasa pemerintahan Shun sebelum Xia, menyimpulkan populasi dinasti itu sekitar 2.1 juta orang.[29]
Kajian moden
Jarak masa antara tempoh didakwa kewujudan Xia dengan catatan pertama tentangnya menjadikan status sejarah Xia dan naratif tradisionalnya amat diragui. Aliran Aliran Meragui Antikuiti yang dipelopori oleh Gu Jiegang pada 1920-an merupakan kumpulan pertama di China yang sistematik menyoal kesahihan kisah tradisional itu. Dengan meneliti perkembangan kisah sejarah awal Cina sepanjang masa, Gu menyimpulkan bahawa "semakin lewat zaman, semakin panjang tempoh legenda awal [...] sejarah awal Cina ialah kisah yang diulang-ulang dari generasi ke generasi, dan setiap kali unsur baru ditambah di bahagian awal".[30]
Sebahagian ahli sejarah berpendapat pemerintah Dinasti Zhou mencipta kisah Xia sebagai alasan politik untuk menjustifikasi penaklukan mereka ke atas Dinasti Shang, dengan menyatakan bahawa seperti mana Shang menggantikan Xia, Zhou pula menggantikan Shang.[31] Namun sehingga kini, kewujudan Xia belum terbukti meskipun ahli arkeologi China cuba mengaitkannya dengan budaya Erlitou dari zaman Gangsa.[32]
Selain itu, Gu dan sarjana lain menegaskan terdapat persamaan antara kisah Xia dengan sejarah Shang yang menunjukkan kemungkinan ia direka atau sekurang-kurangnya dihiasi semasa era Zhou. Yun Kuen Lee mengkritik penggunaan sentimen nasionalis dalam menjelaskan kronologi Tiga Dinasti, dengan menekankan percanggahan antara bukti arkeologi dengan catatan sejarah, khususnya tuntutan bahawa Budaya Erlitou sebenarnya ialah Dinasti Xia. "Cabaran utama kajian kronologi tamadun awal ialah bagaimana menyatukan tarikh arkeologi dengan tarikh tradisi."[33]
Dalam The Shape of the Turtle: Myth, Art, and Cosmos in Early China, Sarah Allan menyatakan bahawa banyak ciri yang dikaitkan dengan Xia adalah berlawanan dengan sifat yang dianggap simbolik bagi Shang. Allan berhujah bahawa sistem mitos Shang membentuk dualisme: Shang mewakili matahari, langit, burung, timur dan kehidupan; manakala Xia melambangkan bulan, alam bawah air, naga, barat dan kematian. Menurutnya, imej mitos Xia ini kemudian ditafsir semula oleh Zhou sebagai dinasti yang digulingkan Shang, seiring dengan Zhou menggantikan Shang.[34]
Ahli lain berhujah bahawa kelas politik Shang masih wujud pada awal era Zhou. Jika Xia dicipta sepenuhnya, sukar bagi Zhou meyakinkan golongan Shang yang masih mengingati sejarah sebenar. Sebagai contoh, Klasik Puisi menyimpan "Puji-pujian Shang" (商頌 Shāng sòng),[35] yang menggambarkan kekuatan negeri Song pemerintahnya ialah keturunan terus Dinasti Shang.[36] Salah satu daripadanya, puji-pujian Chang Fa (長發), meraikan kemenangan Tang dari Shang terhadap Wei (韋), Gu (顧), Kunwu (昆吾) dan Jie dari Xia.[37] Pada Dinasti Song (960–1279), sebuah artifak gangsa purba, Shu Yi Zhong (叔夷鐘), ditemui dengan inskripsi yang menceritakan bagaimana Tang menumbangkan Xia. Pemilik artifak, Shu Yi, pegawai tinggi negeri Qi pada era Zaman Musim Bunga dan Luruh (sekitar 600 SM), ialah keturunan langsung pemerintah Song. Artifak ini dicipta bagi memperingati nenek moyang Shang, dan inskripsinya menolak teori bahawa Zhou mereka-reka kewujudan Xia.[38]
Walaupun inskripsi tulang ramalan Shang tidak menyebut Xia, sesetengah sarjana menganggap entiti yang disebut mungkin baki negeri Xia. Guo Moruo berpendapat musuh bernama Tufang yang disebut dalam banyak inskripsi boleh jadi merujuk kepada Xia.[39] Ahli sejarah Shen Changyun pula menekankan empat inskripsi yang menyebut negeri Qi, sama dengan nama negeri yang menurut sejarah ditubuhkan oleh keluarga diraja Xia selepas mereka ditewaskan.[40]
Penemuan arkeologi
Selepas penemuan ibu kota Shang akhir (Yinxu) berhampiran Anyang moden, ahli arkeologi China meneliti lembangan Sungai Kuning untuk ibu kota lebih awal.[41] Pada 1959, Xu Xusheng menjalankan kajian di lembangan Yi–Luo, lokasi yang dikenal pasti berdasarkan teks sebagai kemungkinan ibu kota Xia. Antara penemuannya ialah tapak zaman Gangsa besar di Erlitou dekat Yanshi.[42] Tapak ini menampilkan asas binaan tanah padat yang ditafsir sebagai istana atau tokong.[43]
Ujian pentarikhan karbon lewat abad ke-20 meletakkan budaya Erlitou antara 2100–1300 SM, selaras dengan tarikh tradisional Xia.[44] Sebilangan besar ahli arkeologi China mengaitkan Xia dengan Erlitou, manakala ramai penyelidik Barat berpendapat kaitan itu tidak boleh dibuktikan kerana catatan tradisional kurang maklumat sahih.[45][46] Pernah juga diperdebatkan fasa mana dalam Erlitou patut dianggap Xia atau Shang.[43]
Projek Kronologi Xia–Shang–Zhou kemudian memperhalusi tarikh, meletakkan budaya Erlitou antara 1880–1520 SM.[44] Projek itu mengaitkan semua empat fasa Erlitou dengan Xia dan menandai peralihan ke Shang dengan pembinaan kota bertembok di Yanshi dan Zhengzhou sekitar 1600 SM.[47] Oleh kerana tarikh mula Xia ditetapkan pada 2070 SM berdasarkan teks, bahagian akhir Budaya Longshan termasuk fasa Xinzhai ditafsir sebagai peringkat awal Xia.[46] Namun tiada peralihan budaya yang jelas ditemui dalam rekod arkeologi. Pentarikhan karbon lebih terkini (2005–2006) menempatkan Xinzhai pada 1870–1720 SM dan Erlitou pada 1735–1530 SM.[48]
Artifak muzik di Erlitou sangat jarang: hanya batu bunyi qing, dua loceng kecil (satu tanah liat, satu gangsa) dan sebuah xun berlubang satu.[49][50] Disebabkan kekurangan ini serta keraguan umum tentang Xia, usaha membina naratif muzik era tersebut dianggap mustahil.[51]
Bukti arkeologi mengenai banjir besar di Jishi Gorge yang memusnahkan tapak Lajia di hulu Sungai Kuning bertarikh sekitar 1920 SM. Peristiwa ini berlaku sedikit sebelum kemunculan budaya Erlitou di lembangan tengah Sungai Kuning dan budaya Yueshi di Shandong, selepas kemerosotan Budaya Longshan di Dataran China Utara. Penulis mencadangkan banjir ini menjadi asas mitos kemudian tentang Yu Agung serta mempercepat peralihan budaya ke zaman Erlitou. Mereka berhujah tarikh ini menguatkan lagi kaitan antara Xia dan Erlitou.[52] Namun belum ditemui bukti banjir besar serentak di Dataran Utara China.[53]
The Cambridge History of Ancient China (1999) menandai permulaan sejarah Cina dengan Dinasti Shang (sekitar 1600–1046 SM), bukan Xia. Xie Weiyang mengkritik pandangan ini kerana dianggap menafikan usaha sarjana China yang selama bertahun-tahun berusaha membuktikan kewujudan Xia:[54]
Akhirnya, perbahasan mengenai Xia berpunca daripada orientasi penyelidikan berbeza antara sarjana China dan Barat. Chen Chun dan Gong Xin menyatakan komuniti saintifik luar negara enggan menerima hasil penyelidik China kerana mereka menggunakan naratif tradisional Xia sebagai panduan, lalu cepat mengaitkan artifak atau binaan baru dengan bukti kewujudan Xia. Menurut mereka, sarjana tanah besar terlalu menekankan ekstrapolasi daripada bahan gali untuk membina perspektif sejarah, sehingga mengabaikan faktor kompleks aktiviti manusia. Kaedah ini, kata mereka, menghasilkan tahap subjektiviti tinggi dan bercanggah dengan kecenderungan Barat yang melihat penemuan fizikal bukan semestinya mewakili entiti sosial atau politik sebenar.[55]
Pemerintah
Jadual berikut menyenaraikan raja-raja Dinasti Xia berdasarkan Rekod Sejarawan Agung. Tidak seperti senarai raja Dinasti Shang yang hampir sama dengan inskripsi pada tulang ramalan dari zaman tersebut, nama pemerintah Xia masih belum ditemui dalam penggalian arkeologi atau catatan tulang ramalan Shang kemudian.
| Tahun memerintah | Nama | Catatan | |
|---|---|---|---|
| 1 | 45 | Yu 禹 | Pengasas Dinasti Xia |
| 2 | 10 | Qi 啟 | Anak lelaki Yu |
| 3 | 29 | Tai Kang 太康 | Anak lelaki Qi |
| 4 | 13 | Zhong Kang 仲康 | Anak Qi, adik kepada Tai Kang |
| 5 | 28 | Xiang 相 | Anak Zhong Kang |
| 6 | 21 | Shao Kang 少康 | Anak Xiang. Mengembalikan Dinasti Xia |
| 7 | 17 | Zhu 杼 | Anak Shao Kang |
| 8 | 26 | Huai 槐 | Anak Zhu |
| 9 | 18 | Mang 芒 | Anak Huai |
| 10 | 16 | Xie 泄 | Anak Mang |
| 11 | 59 | Bu Jiang 不降 | Anak Xie |
| 12 | 21 | Jiong 扃 | Anak Xie, adik Bu Jiang |
| 13 | 21 | Jin 廑 | Anak Jiong |
| 14 | 31 | Kong Jia 孔甲 | Anak Bu Jiang, anak saudara Jiong, sepupu Jin |
| 15 | 11 | Gao 皋 | Anak Kong Jia |
| 16 | 11 | Fa 發 | Anak Gao |
| 17 | 52 | Jie 桀 | Anak Fa. Juga dikenali sebagai Lu Gui (履癸) |
Nota
- ^ Mungello (2009), m/s. [halaman diperlukan].
- ^ Pankenier (1981), m/s. 23.
- ^ Pankenier (1985), m/s. 180.
- ^ Nivison (2018), m/s. 165.
- ^ a b Sima, Qian, 史記 [Rekod Sejarawan Agung] (dalam bahasa Literary Chinese dan Inggeris) – melalui Projek Teks Cina
- ^ Mark, Joshua J., "China Kuno", Ensiklopedia Sejarah Dunia, dicapai pada 2017-10-15
- ^ Dinasti Xia di Encyclopædia Britannica
- ^ The Dating of the Wangchenggang Walled-site in Dengfeng County and Related Issues (PDF) (dalam bahasa Inggeris), Chinese Archaeology, dicapai pada 13 January 2020
- ^ Yuan, Ke (1993), Dragons and Dynasties: An Introduction to Chinese Mythology, Penguin, ISBN 978-0-140-5865-34
- ^ Wu, Kuo-chen (1982), The Chinese Heritage, New York: Crown, ISBN 978-0-517-54475-4
- ^ "夏朝遗民流布情况概说". Zonghe.17xie.com. Diarkibkan daripada yang asal pada 2016-03-05. Dicapai pada 2014-08-16.
- ^ "夏代是杜撰的吗——与陈淳先生商榷 沈长云" (dalam bahasa Cina). Cnki.com.cn. 2013-06-21. Diarkibkan daripada yang asal pada 2019-05-04. Dicapai pada 2014-08-16.
- ^ Herrmann, Albert; dll. (1935), Historical and Commercial Atlas of China, Cambridge: Harvard University Press, m/s. 10 & 11.
- ^ 王孝通 (1936). 《中国商业史》 (dlm bahasa Cina tradisional). 上海书店. p. 第14页
- ^ Chao, Fulin (June 1996), Social Changes in Xia, Shang and Western Zhou Dynasties, Universiti Normal Beijing Press., ISBN 7-303-04144-3
- ^ Tan, Qixiang (1 October 1991), Concise Chinese Historical Atlas, China Map Publishing House, ISBN 7503110155
- ^ He Guangyue (何光岳) (1992), 夏源流史 [Asal Usul Xia] (dalam bahasa Cina), Jiangxi Education Press, ISBN 7-5392-1337-X
- ^ Qian Mu (錢穆) (2001), 史记地名考 [Pemeriksaan nama tempat dalam Rekod Sejarawan Agung], The Commercial Press, ISBN 7-100-03240-7
- ^ 徐旭生 (2003年). 中国古史的传说时代 (dalam bahasa Cina). 广西师范大学出版社. ISBN 9787563342273.
- ^ 佟柱臣 (1991). 中国夏商王国文明与方国文明试论. 《考古》. 中国北京: 中国社会科学院考古研究所考古杂志社.
- ^ Li Yujie (October 1999). The Nature of Early Chinese States. Henan University Press. ISBN 7-81041-690-1.
- ^ "The Tribute of Yu". Book of Documents (PDF). Diterjemahkan oleh James Legge.
- ^ 徐海荣 (1 October 1999). 中国饮食史. 华夏出版社. ISBN 7-5080-1958-X.
- ^ 蒲坚 (January 1999). 中国法制通史•夏商周 (dlm bahasa Cina). 法律出版社. ISBN 7-5036-2373-X.
- ^ "中国公路交通史编审委员会". 中国古代道路交通史. 人民交通出版社. January 1994. m/s. 3–7.
- ^ 白寿彝 (1937). 中国交通史. 上海书店. m/s. 4–5.
- ^ 南朝梁·劉昭注解晋·司马彪之《续汉书·郡国志一》引自晋·皇甫谧之《帝王世紀》
- ^ 宋镇豪 (September 1994). 夏商社会生活史. 中国社会科学出版社. ISBN 7-5004-1448-X.
- ^ 王育民 (November 1995). 中国人口史. 江苏人民出版社. ISBN 7-214-01580-3.
- ^ Lee (2002), m/s. 21.
- ^ Liu & Xu (2007), m/s. 897.
- ^ Liu & Xu (2007), m/s. 898.
- ^ Lee (2002), m/s. 16.
- ^ Allan (1991), m/s. 73.
- ^ Baxter, William (1992). A Handbook of Old Chinese phonology. Berlin: Mouton de Gruyter. p. 356
- ^ Theobald, Ulrich (Nov 1, 2018). "The Regional State of Song 宋". ChinaKnowledge.de.
- ^ Klasik Puisi, "Puji Shang - Chang Fa"
- ^ Zhang, Zhenglang, "十又二公"及其相关问题 ["Sepuluh ditambah dua bangsawan" dan isu berkaitan] (dalam bahasa Cina)
- ^ "再论卜辞"土方"与夏人的相关问题". 郭沫若学刊.
- ^ Shen, Changyun (2005). 夏代是杜撰的吗——与陈淳先生商榷 [Adakah Dinasti Xia direka – jawapan kepada Chen Chun].
- ^ Liu & Chen (2012), m/s. 10.
- ^ Liu & Chen (2012), m/s. 259.
- ^ a b Lee (2002), m/s. 23.
- ^ a b Zhang dll. (2014), m/s. 200.
- ^ Liu & Chen (2012), m/s. 260.
- ^ a b Shelach-Lavi (2015), m/s. 164.
- ^ Li (2002), m/s. 332.
- ^ Zhang dll. (2014), m/s. 202–203, 206.
- ^ Tong (1983a), m/s. 78.
- ^ Tong (1983b), m/s. 105, 156.
- ^ Tong (1983a), m/s. 23.
- ^ "Outburst flood at 1920 BCE supports historicity of China's Great Flood and the Xia dynasty". Science. 353 (6299): 579–582. 2016. doi:10.1126/science.aaf0842.
- ^ Normile, Dennis (2016), "Massive flood may have led to China's earliest empire", News, American Association for the Advancement of Science, dicapai pada 5 August 2016
- ^ Xie Weiyang 謝維揚 (April 21, 2001). "Shui shi Lushan zhenmianmu: Jianqiao Zhongguo shanggushi duhou". Wen Hui Bao 文匯報.
- ^ Chen Chun; Gong Xin (September 2018). "Erlitou and Xia: A Dispute between Chinese and Overseas Scholars". Social Evolution & History. 7 (2): 235–257. doi:10.30884/seh/2018.02.13.
Rujukan
 |
Wikisumber bahasa Cina mempunyai teks asal berkaitan rencana ini: |
- Deady, Kathleen W. and Dubois, Muriel L., Ancient China. Mankato, MN: Capstone Press, 2004.
- Lee Yuan-Yuan and Shen, Sinyan. Chinese Musical Instruments (Chinese Music Monograph Series). 1999. Chinese Music Society of North America Press. ISBN 1-880464-03-9
- Allan, Sarah (1991), The Shape of the Turtle: Myth, Art and Cosmos in Early China (S U N Y Series in Chinese Philosophy and Culture). State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-0459-1
| Didahului oleh San Huang Wu Di |
Dinasti-dinasti China 2100 SM–1600 SM |
Diikuti oleh: Dinasti Shang |
Ralat petik: Tag <ref> wujud untuk kumpulan bernama "lower-alpha", tetapi tiada tag <references group="lower-alpha"/> yang berpadanan disertakan